Het begon vannacht eigenlijk al, ik werd om 4.32u wakker, daarna om 8.11u en daarna, met een lijf dat voelde als een blok beton, om 9.50u weer. Ken je dat gevoel? als je wakker wordt middenin een droom, dat het lijkt alsof het ergens halverwege de middag is, maar de klok zegt toch echt van niet..
Maar toen ik met mijn ogen nog half dicht mijn bed uit kroop, door de kamer liep om thee te zetten, begon het pas echt: ik voelde het van mijn tenen tot in mijn kruin, de rusteloosheid had toegeslagen.
Het is zo'n dag dat ik van alles tegelijker tijd wil, ik wil dingen doen, naar buiten, plannen maken, maar ik wil ook eigenlijk helemaal niks. En ik weet wat het kan temmen, het is zo makkelijk..
Schoonmaken of opruimen, daar wordt ik rustig van, het is een soort valium voor mijn hersenpan, alleen moet je er meer moeite voor doen. En ik HAAT het.
Eerlijk gezegd kan mijn huisje ook best een opruimbeurt gebruiken, maar het niet doen is toch altijd verleidelijk. Gewoon voorbij lopen aan de talloze tassen die ik deze week weer heb gebruikt en overal heb laten slingeren, gewoon negeren die opgestapelde afwas. Dus ga ik lekker in de zon zitten met een boek.. en dat helpt, even. Maar al snel is het weer te warm, reflecteert mijn witte jurkje teveel en zit mijn haar in de weg.
Niks zo nutteloos als binnen opruimen als de zon zo lekker schijnt, denk ik, er nog steeds niet aan toegevend, dus ga ik met mijn boek op de bank zitten.
AAH lekker koel.. Maar al snel is het er weer, ik bedenk voor de tweede keer allerlei dingen die ik zou kunnen gaan doen, google nog even of er nog wat leuks te doen is, maar ik weet toch wel dat ik het niet ga doen.
Dan moet ik toch maar toegeven, toch maar aan de slag met het opruimen en her en der worden de stapeltjes kleiner, de tassen verdwijnen, het wordt iets rustiger in mijn lichaam, de afwas wordt gedaan, ik organiseer zelfs een kastje opnieuw, terwijl ik er net iets in had gepleurd. Het is weer weg.. Maar ik weet dat het er over een week of 2 misschien toch wel weer op de loer zal liggen.
En nu toch maar weer terug de zon in, nu kan het!